ធ្វើការស្រាវជ្រាវដោយខ្លួនឯង កុំជឿអ្វីៗដែលប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយប្រាប់

បច្ចុប្បន្ននេះ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយមានច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ វាពិបាកនឹងដឹងថា មួយណាគួរទុកចិត្ត។ ឧបមាថាអ្នកមានកូន ហើយបន្ទាប់មកអ្នកលឺ  អ្នកជំនាញខាងទូរទស្សន៍និយាយថា កុមារតូចៗគួរតែត្រូវឱ្យ នៅឆ្ងាយពីមេរោគ ឱ្យ​បាន​ច្រើន​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន។ តើនេះជាដំបូន្មានល្អដែរឬទេ?

សំណាងល្អ, មានវិធីងាយស្រួល ក្នុងការស្វែងរកពីព័ត៌មាននេះ ហើយវាតម្រូវអោយអ្នក ធ្វើពិសោធន៍លើកូនរបស់អ្នកទេ៖

ចាប់ផ្តើមដំបូង ដោយការប្រមូលការសិក្សា ដែលទាក់ទងនឹងសំណួររបស់អ្នក។ អ្នកអាចធ្វើដូចនេះបានដោយ ស្វែង​រក​ការ​សិក្សា ដែលមានគោលបំណង ឆ្លើយសំណួរប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ប៉ុន្តែមានគោលដៅ ទៅលើស្ថានភាព និង​ក្រុម​ផ្សេងៗគ្នា។ វិធីសាស្រ្តនេះ នឹងការពារអ្នកពីការធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋាន ពីការជាប់ទាក់ទងតែមួយ។

ខណៈពេលដែលអ្នក កំពុងសិក្សាអំពីផលប៉ះពាល់ នៃមេរោគដែលមានលើទារក អ្នកអាចរកឃើញនូវការសិក្សា ដែល​បង្ហាញ​ពីទំនាក់ទំនង រវាងការប៉ះពាល់មេរោគ និងអាឡែរហ្សី។ បន្ទាប់មក អ្នកអាចនឹងជួបការសិក្សាផ្សេងទៀត ដែលនិយាយថា ជនជាតិអាឡឺម៉ង់ខាងកើត មិនសូវមានអាឡែរហ្សីច្រើន ដូចជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ខាងលិច ហើយថា ជនជាតិរុស្ស៊ី ទំនងជាមានអាឡែរហ្សីតិចជាងហ្វាំងឡង់ ហើយថាកសិករមានអាឡែរហ្សីតិចជាងអ្នករស់នៅទីក្រុង។

ការសិក្សាទាំងអស់នេះ ផ្អែកលើសំណួរមួយ៖ តើក្រុមមួយណា ក្នុងចំណោមក្រុមទាំងពីរ ងាយនឹងមានអាឡែរហ្សី?

ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីអ្នកប្រមូលព័ត៌មាននេះ អ្នកត្រូវបកស្រាយវា នៅពេលសួរខ្លួនឯងថា តើការសិក្សានីមួយៗ បកស្រាយ​សំណួរ​របស់អ្នក​ យ៉ាងដូចម្តេច។ ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចសួរថា ហេតុអ្វីបានជាការសិក្សានីមួយៗ បង្កើតលទ្ធផល បែបនោះ និង​លទ្ធផល​បានពីការសិក្សាទាំងអស់ មានទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច។

ដូច្នេះអ្នកអាចសន្មតបានថា យ៉ាងហោចណាស់ថ្មីៗនេះ អាល្លឺម៉ង់ខាងកើត និងរុស្ស៊ី មិនសូវមានអនាម័យ ដូច​អាឡឺម៉ង់​ខាងលិច និងហ្វាំងឡង់ទេ។ អ្នកក៏អាចសន្មតថា មនុស្សដែលរស់នៅស្រុកស្រែ ត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងបាក់តេរីចម្រុះ ជាងអ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុង។ ដោយសារប្រជាជននៅស្រុកស្រែ មិនសូវមានអាឡែរហ្សី ដូចអ្នកនៅទីក្រុង យើង​អាច​សន្មត​បាន​ថា ប្រជាជនដែលរស់នៅកន្លែង ដែលមានមេរោគផ្សេងៗច្រើន មិនងាយនឹងកើតជំងឺបង្កដោយប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ការដែលរារាំងមិនអោយកូនៗរបស់អ្នក មិនអោយប៉ះពាល់មេរោគ ឬបាក់តេរីផ្សេងៗ អាច​ជា​ទង្វើ​អាក្រក់​មួយ​ សម្រាប់សុខភាពរបស់ពួកគេ។

ឆ្លើយ​តប

អាសយដ្ឋាន​អ៊ីមែល​របស់​អ្នក​នឹង​មិន​ត្រូវ​ផ្សាយ​ទេ។